 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
Vakantie Duitsland
 Kras
Kras vakantie Duitsland Kras Vakanties  Zoekvakantiehuis
Vakantiehuizen Duitsland! Zoekvakantiehuis.nl  Landal
Landal vakantieparken Landal GreenParks  Vrij uit
Veel vakanties Duitsland Vrij uit  Center Parcs
Vakantieparken in Duitsland Center Parcs  De jong Intra
De Jong Intra Vakantie De Jong Intra  Pharos
Reizen en vakantie Duitsland Pharos - Anwb  Vakantieparken.nl
Alle vakantieparken in Duitsland! Vakantieparken Duitsland  |
Literatuur in de Barok (1600-1700)
De Barok is een stroming in de kunst die voortgekomen is uit de renaissance en de reformatie. De reformatie breidde zich van Noord- naar Zuid-Duitsland uit en leidde uiteindelijk tot een grote oorlog tussen het katholieke zuiden en het protestante noorden. Ook landen als Frankrijk (katholiek) en Denemarken en Zweden (protestant) mengden zich in het strijdgewoel.
Een wijdverbreid motief in de literatuur en de schilderkunst van de Barok is de zogenaamde vanitas waarmee uitgedrukt wordt dat het leven op aarde zonder waarde en vergankelijk is. In de schilderkunst van die tijd werd de vanitas-gedachte veelal uitgedrukt door bijvoorbeeld een zandloper of een doodshoofd. Een voorbeeld van vanitas in de literatuur lees je bij Andreas Gryphius. Bijzonder aan de periode van de Barok is dat het Duits als taal voor literatuur een plaats kreeg. Voordien werd veelal niet in de volkstaal maar in het Latijn gedicht. Belangrijk in dat verband is het werk 'Buch von der deutschen Poeterey' van Martin Opitz uit 1624. In dit boek beschrijft Opitz (1597-1639) de regels voor alle genres voor waaraan literatuur volgens zijn opvatting zou moeten voldoen. Dat heeft wel tot gevolg gehad dat de literatuur uit de Barok een nogal starre indruk op ons maakt.
De belangrijkste toneelschrijver van de Barok is Andreas Gryphius (1616-1664). Men noemt hem ook wel de oprichter van het Duitse toneel. Hij heeft tragedies en een aantal komedies geschreven. Daarnaast werd hij vooral beroemd als dichter. Zijn sonnet 'Es ist alles Eitel' gaat over de treurige situatie op aarde en de verwoestende gevolgen van de Dertigjarige Oorlog in zijn vaderland Silezië (nu Polen). Samen met het tweede sonnet 'Menschliches Elende' zijn dit twee typische voorbeelden van de vanitas-gedachte.
Een zeer populair genre in deze tijd is de ontwikkelingsroman en in het bijzonder 'Der abenteurliche Simplicissimus' van Hans Jacob Christoph von Grimmelshausen (1662-1667). Het boek bevat veel autobiografische elementen en zet het conflict van de zeventiende eeuwse mens tussen wereldangst en levenslust uiteen. Het is een ontwikkelingsroman (Bildungsroman): de hoofpersoon leert veel in zijn leven en in de oorlog. De roman begint met de beschrijving van de afkomst van Simplicissimus.
Angelus Silesius (1624-1677) is het pseudoniem van de zeer vrome katholiek Johannes Scheffler en zoals zijn naam al verraadt, kwam hij net als Andreas Gryphius uit Silezië. Geboren en gestorven is hij in Breslau, het tegenwoordige Wroclaw in Polen. Net als veel van zijn tijdgenoten studeerde hij aan vele universiteiten in Europa, onder andere in Leiden. Zijn hoofdwerk is de 'Geistreiche Sinn- und Schlussreime' uit 1657 die hij later nog uitbreidde en in 1675 onder de titel 'Cherubinscher Wandersmann' uitgaf. Silesius heeft daarin allerlei geestelijke epigrammen (= korte puntdichten) over geloof en leven verzameld. Net als van Paul Gerhardt worden enkele geestelijke liederen van de mysticus Silesius ook tegenwoordig nog in de kerk gezongen.